posted on 02 Dec 2009 17:51 by toeyarm
ฉันขี้บ่น แต่เธอก็ทนฟัง
ฉันขี้หงุดหงิด แต่เธอก็ทนได้
ฉันจู้จี้ แต่เธอไม่จุกจิก
ฉันเอาใจไม่เปน แต่เธอก็ไม่ว่า
--------------------------------------------------
ไม่รู้จาไปพูดให้ใครฟังดี เพราะกลัวว่าเค้าจาหมั่นไส้ แต่อยากบอกให้รู้ว่า เธอคือคนที่ลงตัวกะชีวิตฉัน ฉันอาจไม่ใช่ผู้หญิงที่แสนดี เรียบร้อย พูดจาอ่อนหวาน หรือเปนแม่บ้านแม่เรือน หรือหมายความอีกอย่างคือไม่มีสมบัติสตรีไทยเลย
ฉันไม่สบายเธอก็คอยดูแลฉันจนเช้า เอาผ้ามาค่อยเช็ดตัวอยู่ตลอด แล้วตอนเช้าก็ยังทำโจ๊กใส่ไข่ให้กินด้วย ตอนนั้นคิดในใจ"น่ารักจริงๆเลย แฟนเรา" ...
แต่พอเราห่างกัน ฉันก็กลัวว่าเธอจะแอบนอกกายนอกใจ ไปมีกิ๊กตามเพื่อนๆ แต่ก็ไม่เลย ไม่มีเลย เธอทำให้ฉันไว้ใจเธอได้ มันเปนความรู้สึกลึกๆว่าผู้ชายคนนี้ทำให้เราไว้ใจได้ ถึงแม้เธอจะขี้เล่น ชอบแกล้งฉัน แต่ลับหลังแล้วเธอไม่เคย นอกใจฉันเลย
"""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""
posted on 01 Dec 2009 11:11 by toeyarm
ฮืมมมม...คนเรา เป็นได้ทุกอย่างในแบบที่เราไม่คาดคิดเลย
เพิ่งได้ค้นพบกะสัจธรรมใหม่ๆของคนเมืองอีกอย่างแล้ว นั่นก็คือ "การตอแหล" (ไม่ได้เจาะจงนะ..พูดโดยรวม)
แบบว่าไม่เคยเจอขนาดนี้มาก่อน ตัวเราเองก็มิเคยใช้ชีวิตในเมืองหลวงนานเท่านี้มาก่อน ทำให้รู้อะไรหลายๆอย่าง ทั้งรับได้บ้างไม่ได้บ้าง อะไรบ้าง ต้องทำใจกันไป แต่พอเจอจังๆทำให้รู้สึกว่าเหมือนถูกดูดพลังชีวิตไปเกือบหมด มันไม่มีแรงจาทำอะไร เหนื่อย เบื่อหน่ายกะสังคมใหญ่นี่เหลือเกิน ถึงกะต้องถอนหายใจวันละหลายร้อยหลายพันครั้ง
เฮ้อออออ..อ.อ....
สังคมใหญ่มีการแก่งแย่งชิงดีกันสูงมากกกกก จนทำให้เราไม่สามารถไว้ใจใครได้ซักคน เพราะเราไม่รู้ว่าจริงๆแล้วที่เค้าพูดกะเรานั้น แฝงไปด้วยประโยชน์อันใด...
เราพูดไม่เก่ง เอาใจ ประจบประแจงไม่ดี ถ้าเหนว่าไม่สวยก็ไม่ชม แต่ถ้าเหนว่าสวยก็จาชมทันที ไม่ชมพร่ำเพรื่อ....เฮ้อออออ..อ..อ...
ต่อหน้าอย่างลับหลังอย่าง หน้าไหว้หลังหลอกอย่างแท้จริง คนพวกนี้ไม่มีวันรู้จักตัวตนที่แท้จริงของตัวเองหรอก เพราะเอาแต่หลอก ตอแหล คนอื่น และตัวเองด้วย....
น่าสงสารคนประเภทนี้จริงๆ......
เฮ้อออออ..อออ...อ..อ...อ
